വിസ്മയ സന്ധ്യ.....

ഞാനിരിക്കുന്നു നിന്നോടു കൂടെ 

ഈ അലയടിക്കുന്നകടൽ തീരമണ്ണിൽ 

എണ്ണിയാൽ തീരാത്ത തിരകളും മണലും 

പിന്നെ വറ്റിവരളാത്ത ജലശ്രോദസും 

കണ്കുളിക്കെ കണ്ടങ്ങിരുന്നുപോയി ഞങ്ങൾ  

സ്വപ്നം വിതക്കുന്ന അസ്തമയ സന്ധ്യേ 

ചോര ചുവപ്പിനാൽ തുടുത്തു നിൽക്കുന്നു 

നിൻ മുഖം ഈ വാനിൽ 

വരിഞ്ഞുമുറുകും കടൽകാറ്റിൻ മീതേ 

പൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നൂ മണൽ തരികൾ എങ്ങും 

ഇരുട്ട് മൂടുന്നു തൃസന്ധ്യ നേരത്തു

അലയടിക്കുന്നു തിരയുടെ രൗദ്രം 

 

ഈ വിസ്മയ സന്ധ്യയിൽ നിന്റെ കയ്യും പിടിച്ച്

നിന്റെ കണ്ണുകളിലേ പ്രണയം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ 

ഒരിക്കലും ഒടുങ്ങാത്ത അഭിലാഷവും 

അതുതന്നെ.., 

നീന്റെ ഈ സൗഹൃദം എന്നും ഒടുങ്ങാതെ നിലകൊള്ളുവാൻ 

അതിലുപരി..., 

നീയെന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പെന്ന സത്യവും 

എന്നും എനിക്കെന്റെ  സ്വന്തമെന്നും ...