അതിജീവനം...

നേരമേറെയായ് നിദ്രയും വന്നീല്ല,
മനസ്സോ കനൽപോലെ നീറുന്നു...
ചിലനേരം ഓർമ്മകൾ കെടുതിയായ്,
കാലം തീർത്ത വഴിയേ നടക്കവേ...
തോരാതെ പെയ്യുന്നൂ, കദനങ്ങളിപ്പോഴും...
വീണ്ടുമൊരു കിരണമായി,
നീ വന്നെത്തിയെന്നിലായ്...
അറിയാതെ അറിയുന്നു,
നീയെന്നെയെന്നും...
എനിക്ക് നീയിന്ന്, 
അതിജീവനത്തിന്റെ താളുകൾ...

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

വള്ളിയാങ്കാവിലമ്മ

കായലും കടലും പിന്നെ ഭഗവതിയും

ചിത്രശലഭം

നിനക്കായ്....

കാത്തിരിപ്പ്..

കല്യാണം..

വിജയദശമി..

ആറന്മുള

നീവരുവോളം...

പ്രതീക്ഷയോടെ...