മഴ തുള്ളികൾ....

ഒരു പുഞ്ചിരിയായ് നീയെൻ മുന്നിൽ.. വന്നൊരാ ദിനം, മറക്കില്ലൊരിക്കലും.......   വേനൽ വന്നവഴിയെ മടങ്ങി.... നിന്റെ ഈ വരവിനായി.... പൂത്തുലഞ്ഞ പൊന്പുലരിയിൽ.... അടർന്നു വീണൊരാ മഴമുത്തു പോലെ... നീ എങ്ങുനിന്നോ ഇങ്ങുവന്നു... ഒരു ദൗത്യം എന്നപോലെ.... വൈകി വന്ന മഴയിൽ.... സാന്ധ്യമേഘ ശലകങ്ങൾ...... താഴെവന്നു വരവേൽക്കുന്നു.... നിലാവിൽ മെനഞ്ഞ മഴവില്ലു... പോലെ ഈ സൗഹൃദം, ഒടുക്കമില്ലാതെ...

മഴ കാത്തിരുന്നു ഞാൻ എന്നും.... ഒരു മഴക്കാറ്‌ പോലും വന്നില്ലീവഴി.... പുഴകളും അരുവിയും വറ്റിവരണ്ടു.... വെന്തു വെണ്ണീറായി എങ്ങും, പച്ചവിരിച്ചൊരാ വയലേടകൾ ഒക്കെയും... കൊടും വേനലോ കഴിഞ്ഞു... ഇടവമാസം ഇങ്ങെത്തി.... എങ്കിലും ഇതുവരെ വന്നില്ലീമഴ...  എന്റെ ഈ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിൽ..... അങ്ങകലെ ഗ്രാമങ്ങൾ...  മഴയുടെ ആർദ്രതയിൽ .... എന്തു ചൊല്ലുവാൻ...  ഈ മഴക്കെന്തേ ഇത്ര പരിഭവം, അറിയില്ല.... വെയിൽ പതിയെ മങ്ങിതുടങ്ങി... ആകാശമാകെ ഇരുൾമൂടിടുന്നു.... ദശമി തന്നിൽ നിറയുന്നു, പ്രകൃതിയുടെ പുഞ്ചിരി..... ഞാൻ കാത്തിരുന്നു മഴയോ പെയ്യ്തുതുടങ്ങുന്നു.....

ഈ ഇടവമാസ അഷ്ടമി തന്നിൽ, മിന്നി മറയുന്ന മിന്നൽ കതിരുകൾ.... പാതി തുറന്നൊരാ ജനൽപ്പാളിയിലൂടെ, അരിച്ചിറങ്ങുന്നു മെഴുകുതിരി വെട്ടം..... ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിനിന്നങ്ങു പോകും, ഈ ആഞ്ഞങ്ങടിക്കുന്ന കാറ്റിന്റെ രൗദ്രം.... കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു ഓരോന്നായി, എന്റെ മുറ്റത്തെ പൂവിൻ ദളങ്ങൾ.... വാനിലോളം കാർമുകിൽ മൂടി, വെമ്പിനില്ക്കുന്നു പെയ്യ്യുവാൻ വേണ്ടി.... പെട്ടെന്നൊരു ആർത്ത നാദം പോലെ, എവിടെനിന്നോ ഒരു മുഴക്കം കേട്ടു ... പെയ്‌തിറങ്ങുന്നു, ആരുമറിയാത്ത നൊമ്പരം പോലെ, ഈ ഇടവപ്പാതി ഇന്ന് എന്റെ മുന്നിൽ...  

കാലവർഷം തുടങ്ങും മുൻപേയ്.... അമ്മതൻ കൈകളിൽ വന്നൊരാ പൊന്മുത്തെ.... നാളിതു എത്രയോ കടന്നങ്ങു പോയി മറഞ്ഞു..... നീ വളരുന്നതും കാത്തു നിൻ അമ്മയോ.... കാത്തിരുന്നു..... ഗ്രാമത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയും..... പൗരാണികതയും ഒത്തുചേർന്ന നാടിന്റെ.... കലാവിസ്മയം നീ... അമ്മതൻ പ്രാർത്ഥന ഒന്ന് മാത്രം കൊണ്ടും... നിന്നെ നീ ആക്കിമാറ്റുവാൻ എത്ര കഷ്ടങ്ങൾ... എത്രയോ സഹനങ്ങൾ.... ആ അമ്മമനസ്സിന്റെ നന്മകൾ.... കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ നീ എന്ന വിസ്മയം കണ്ട്‌.... ഈ ലോകം നിനക്കൊരു വിളിപ്പേരു നൽകി.... ഷോർട്ട് ഫിലിംസിന്റെ രാജകുമാരൻ..... നീ എത്ര ഉയരങ്ങൾ കയ്യടക്കുമ്പോഴും.... നിന്നുടെ അമ്മയോ ഏവർക്കും 'അമ്മ തന്നെ.... നീയോ ഏവർക്കും കുഞ്ഞു അനുജനും...

മരണമേ.... എനിക്ക് നിന്നോട്....   ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രണയം.... അറിയില്ല.... നീ ഇങ് അടുത്തെത്തുന്നതും... അറിയില്ല.... നീ എന്ന് വരുമെന്നതും... പക്ഷെ ഒന്ന് മാത്രം പറയാം..... നിന്റെ ചിന്തകൾക്കും അപ്പുറമാണ്.... എന്റെ ഈ ലോകം.... കോറിയിട്ട വരികൾക്കൊടുവിൽ.... ഞാൻ അറിയുന്നു..... മരണം എന്ന സത്യം മാത്രം.... ഒടുവിൽ ഈ യാത്രയിൽ.... ഇവിടെ തീരുന്നു സഞ്ചാരി എന്ന അദ്ധ്യായം....