മഴ തുള്ളികൾ....

മരണത്തൈ ഒാർക്കാറില്ല ഒരുവനും.... അത് നമ്മെ തേടി എത്തും വരെ.... കോറിയിട്ട വരികൾക്കൊടുവിൽ.... മരണം എന്ന സത്യം മാത്രം.... ഒടുവിൽ ഈ യാത്രയിൽ.... ഇവിടെ തീരുന്നു സഞ്ചാരി എന്ന അദ്ധ്യായ...

ആർദ്രമീ വീണയിൽ നീ ഒന്നു തൊട്ടപ്പോൾ...... ആത്മ സംഗീതത്തിൻ ശ്രുതി ലയനം..... അരുണോദയത്തിന്റെ പുലർകാല സ്വാപ്നമോ.... ഇന്നീ പെയ്യ്യുന്ന തോരാ മഴ..... എന്നിൽ നിറയുന്ന നിനവാർന്ന മൗനം..... അ...

ഈ മഴയിൽ.... നിൻ നിനവിൽ ..... ഞാൻ വെറുതെ തിരയവേ..... നിൻ മൊഴിതൻ കൊഞ്ചലോ.... ഈ മിഴി നീർ തുള്ളി പോലെ... ഓർമ്മ തൻ ചെപ്പിലായി.... നീല വാനം പോലെ നിൻ മുഖം.... .

നിറയുന്ന മിഴിനീര് കാണാതേ....  നീ എങ്ങോ.... പോയി മറയുന്നു സന്ധ്യേ.... ദുഖങ്ങളിൽ.... ഹൃദയമുരുകുന്ന വേളയിൽ... എന്നിൽ നിറയുന്നു ഒരു ആർദ്രഗീതം..... ആദ്യമായി നിന്നെ  ...... ആദ്യമായി നിന്നെ കണ്ടോരു നാൾ തൊട്ട്.... ഇന്നു വരേയ്ക്കും .... പറയാതെ പോയോ..... ഞാൻ എൻ്റെ പ്രണയം...... അത്  അറിയാതെ പോയ.... നീ എൻ്റെ ദുഃഖം.......

ആദ്യ  ഗുരു 'അമ്മ .... ആദ്യാക്ഷരം  നാവിൽ  വയമ്പാൽ  എഴുതിയ   ആചാര്യനും .... അക്ഷരം ചൊല്ലി പഠിപ്പിച്ച അദ്ധ്യാപകനും  .. അറിവിൻ്റെ  ഓരോ   ചവിട്ടു    പടിയിലും   .... താങ്ങും  തണലുമായി മാറിയ അദ്ധ്യാപകരും  .... അതിൽ ഓരോ  ഗുരുവിനോടും കടപെട്ടവർ  ഇന്നു നാം   .... ഇത്ര  ഏറ   ഗുരുക്കൻമാരുടെ അനുഗ്രഹവര്ഷം തന്നെ .... നമ്മെയ്  നാം  ആക്കി മാറ്റിയ ഈ  ജീവിതം  ........ Happy teachers day!!!!!