മഴ തുള്ളികൾ....

ഈ ദശമി തന്നിലായ്, തിരുവാതിര ഉണരവേ.. രുദ്രതീർത്ഥമതിൽ ശുദ്ധിയായി, വലംവച്ചുഞാനാ മഞ്ജുളാലിൻ ചുറ്റുമേ.. എങ്ങുമെങ്ങും വിളങ്ങിനിൽക്കും, ദീപങ്ങൾ സാക്ഷിയായ്.. ഇമ്പമാർന്ന സ്വരമതിൽ, മുഴങ്ങിടുന്നു മണിനാദം.. അവിടെയെങ്ങും മുഖരിതമായി, നടതുറക്കവേ ഓടക്കുഴൽ നാദം.. കണ്ടുഞാനെൻ കണ്ണനെ ആദ്യമായ്, ഗുരുവായൂർ തിരു നടതന്നിലായ്.. കൺകുളിർക്കെ കണ്ടു ഞാൻ, ഗുരുവായൂരിലെ നിർമ്മാല്യവും.. കൃഷ്ണദർശനം പുണ്യമേറിടും, വീണ്ടും കാണുവാനോ മോഹമേറെയായ്..

ഈ ചിങ്ങം പിറന്ന ദിവസം മുതൽക്കുതന്നെ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്നവരെ ഒക്കെ നീ ഗുരുവായൂരിലേക്ക് വിളിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്റെ കണ്ണാ. നിന്നെ ഒരു നോക്കു കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന എന്റെ മനസ്സ് മാത്രം നിനക്ക് അറിയാൻ പറ്റുന്നില്ലേ. അതോ അറിഞ്ഞിട്ടും നീ അറിയാത്ത ഭാവം നടക്കുകയാണോ.തെല്ലൊരു പരിഭവം പറഞ്ഞതാട്ടോ എന്റെ കണ്ണാ.. മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്നെ ഞാൻ എപ്പോഴും കാണുന്നുമുണ്ട്. അറിയില്ല നീ എനിക്ക് ആരെന്നും എന്തെന്നും. സ്പഷ്ടമായത് ഭഗവാനായാണ്, പക്ഷേ അതിലുപരി നീയെന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനം തന്നെയാണ് കൃഷ്ണാ. എനിക്കറിയാം, നീ വിളിച്ചാൽ മാത്രമേ അവിടെ എത്താൻ പറ്റു എന്നത്. എന്നിരുന്നാലും നീയെന്നുമെന്റെ കൂട്ടായ് കൂടെ ഉണ്ടെന്ന് പലപ്പോഴും നീയെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തന്നിട്ടുമുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും ഗുരുവും വായുവും ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ഊരതിൽ ഈ ഉള്ളവൾക്കും വരണമെന്ന് ആഗ്രഹം തുടങ്ങിയിട്ട് കാലങ്ങൾ ആയല്ലോ എന്റെ താമരകണ്ണാ. എന്ന് വരണമെന്ന് വിചാരിച്ചാലും അതങ്ങനെ അങ്ങ് നീണ്ടു നീണ്ടു പോവുക ആണല്ലോ എന്റെ ഉണ്ണികൃഷ്ണാ.. എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതും നിന്നോളം എന്റെ ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു കുഞ്ഞുമോൾക്ക് (കൃഷ്ണ) ഇന്നുനീ ദർശനം കൊടുത്തുവല്ലോ കണ്ണാ....

ഇരുട്ട് വീണ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഓണം ആയതുകൊണ്ട് പതിവിലും തിരക്കുണ്ട് ബീച്ചിൽ.ഓണപ്പാട്ടുകളും ആഘോഷത്തിന്റെ ആരവങ്ങളും വളരെ ഉച്ചത്തിൽ തന്നെ കേൾക്കാം.ആകെ സംഗീതമയമാർന്ന ഒരു നിശ.  നോക്കെത്താ ദൂരത്ത് പരന്നുകിടക്കുന്ന വിണ്ണും അതിൽ നിറയെ നക്ഷത്ര കുഞ്ഞുങ്ങളും.കടൽ തീരം കാണാൻ ഒരുപാട് ആൾക്കാർ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവിടെ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇടം നേടിയകാഴ്ച്ചമറ്റൊന്നായിരുന്നു. കണ്ടാൽ ആറുവയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു മിടുക്കി.  തീരത്ത് നിന്നും ചിപ്പികളും പെറുക്കി നടക്കുന്നു. അവളുടെ മറുകൈയ്യിലോ നൈട്രജൻ ബലൂണുകളും, അതവളുടെ കുഞ്ഞുകൈകളിൽ സുരക്ഷിതമായി ഇരുന്നു കാറ്റിനൊത്ത് താളം പിടിക്കുന്നു. പിന്നെയെപ്പോഴോ അവളുടെ ബലൂണുകൾ കൈവിട്ടുപോയപ്പോൾ ആ കുരുന്നു കണ്ണുകൾ അറിയാതെ എന്നിൽ പതിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ തീക്ഷണമായ ദുഃഖം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി. അറിയില്ല എന്തുകൊണ്ടെന്ന്. കുറച്ച് അകലെ നിന്നും ആ കുരുന്നിനെ നോക്കി ആരോ വിളിക്കുന്നു കൃഷ്ണജേ, കിച്ചൂ നീയിങ്ങു വരൂന്ന്. അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ തിരകളേ തഴുകിതലോടി. അവളുടെ കുഞ്ഞു കാലുകളെ ഉമ്മവച്ച് തിരകൾ ഒന്നൊന്നായി കടന്നുപോകുന്നു. തിരകൾ മത്സരിക്കുവാണോ അവളുട...

ചതയമിങ്ങെത്തി എൻ, മനസ്സും കവർന്നു നീ.. ഈ ഓണനാളതിൽ ഇമ്പമേറും, പാട്ടുകൾ കേട്ടങ്ങിരിക്കെ.. എന്നുമെൻ ഓർമ്മയിൽ നീ, തന്നൊരാ സ്നേഹം.. ഇന്നുമെന്നിൽ കണ്ണാ, നിറഞ്ഞു നിൽപ്പൂ.. ഇനിയുള്ള നാളുകൾ, നീ മാത്രമെന്നു ഞാൻ.. കരുതി കുറിക്കുന്നു, ഇന്നീ ജീവിതവീഥിയിൽ..

ആ മിഴികളാൽ നീയെന്നെ നോക്കിയില്ലെങ്കിലും, നീയെന്നുമെന്നിലെ ഉൾക്കാഴ്ച്ചയായി നിൽപ്പൂ.. ആ കുഞ്ഞുകൈകളാൽ തലോടീല്ലിതുവരെ, എങ്കിലും അറിയാൻ കഴിയുന്നുനിൻ കാരുണ്യ സ്പർശം.. ഒന്നുമാത്രം നീയെനിക്കേകുന്നു നിത്യവും, മുളം തണ്ടിൽ വിടരുന്ന നാദങ്ങൾ .. കേട്ടുകേട്ടെന്നുടെ മനസ്സും നിറയുന്നു, ആ ചുണ്ടിൽ വിടരുന്ന ചിരിയോ കണ്ണാ, എന്നുടെ ആത്മാവിൽ ഇഴചേർന്നു നിൽപ്പൂ..